Ghazals on Tasawur
yaziidaan vichch har ik aadmii ghiriaa khaDaa hai
KHiaalaan vich tere jalve, jadon raataan nuun nachchde ne,
jis 'cha koii shaKHas vii zindaa nahiin
naa mere vargii hiyaat koii, karuur vekhe kurKHat vekho
mere andar vi chaldi hai ik guftagu
maut daa Dar kii bhala hovegaa us hayyaat nuun
ho jaae meraa darad naa meraa hii aashnaa
ih duniiaa te duniiaa vaale, har aan badalde rahinde ne
mere tarle us dii oho be-ruKHii
gamaan dii loD hai mainuun,
ik din TikaaNe pahunch gae jihDe ture rahe
baNaaunde har nagar huN lok banduukaan vii khanjar vii
niraa kaafar saan main terii magar suurat khudaa laggii
kis kis zaKHam nuun chummaan
pattaa pattaa ho ke piilaa rukkh hai jhaDdaa rihaa
daraKHtaan vich samaa jaaegaa dariaa ik parindaa hai
is nagar vich dostii naa dushamNii dii loD hai
KHuun lokaan daa hai ih paaNii nahiin
enaan kaThan hai us diiaan yaadaan nuun TaalNaa
Tūn khush rihā kar