ज़िंदगी on ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਅੱਖ ਦੇ ਕਸ਼ਕੌਲ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਉਹ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹੂ-ਬ-ਹੂ ਰਹੇ
ਬਿਨਾਂ ਬੂਹਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ ਘਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਪੁੱਛਣ 'ਚ ਰਹਿ ਗਏ ਕਦੇ ਦੱਸਣ 'ਚ ਰਹਿ ਗਏ
ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਜਣ ਵੇਖੇ ਭਾਲ਼ੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਤੂੰ ਗਈ ਤੇਰੇ ਈ ਨਾਲੇ ਹੋ ਗਏ
ਹਕੀਕਤ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮੈਂ ਇਸ ਕਦਰ ਤਕ ਜਾਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ
ਮੁਹੱਬਤ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਦਾ ਗ਼ਮ ਬਦਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇ
ਲਕਸ਼ ਦੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ’ਚ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਪਰਵਾਹ ਕਰਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਗ਼ਲਤ ਜਾਂ ਠੀਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ
ਹੋ ਜਾਏ ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਨਾ ਮੇਰਾ ਹੀ ਆਸ਼ਨਾ
ਸਬਜ਼ ਘਾਹ, ਵੇਲਾਂ ਤੇ ਵੇਲਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜਾਗਦੇ ਸਨ
ਧੁਖਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਠਰ ਗਿਆ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪੁੰਨਿਆ ਦੇ ਸਾਂਭੀ ਚੰਦ ਰੱਖੇ
ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਆਨ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ
ਜੇ ਥਲਾਂ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਸਾਗਰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕੀ
ਹੋਂਦ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਹਰਿਕ ਥਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ
ਅਸਾਂ ਡੁੱਬਦੇ ਬੜੇ ਤੈਰਾਕ ਤੱਕੇ,
ਦਿਹੁੰ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਤਾਂ, ੳਵੇਂ ਦੇ ੳਵੇਂ ਨੇ ਪਰ
ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਕੰਧ ਵਿਚ ਚਿਣਿਆ ਬਹੁਤ