ਜ਼ਿੰਦਗੀ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਇਹ ਦਰਪਣ ਹੈ, ਜੇ ਸਾਬਤ ਹੈ, ਜੇ ਟੁੱਟੇ ਚੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਲੜ ਕੇ ਨੇਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਮਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ ਦੋਸਤਾ
ਮੈਂ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਣੀ-ਹਾਰ ਵਿੱਚ
ਅਸੀਂ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਲਾ ਕੇ ਵੀ ਅੰਗਿਆਰ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰ ਨਾ ਸਕੇ
ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਹੈ ਚੰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਸਾਨੂੰ
ਨੀਲੀ ਚੁਪ ਤਿਕੋਣੀ ਚੀਕ
ਵੇਖ ਲਈਆਂ ਬਾਜ਼ੀਆਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀਆਂ
ਉਦਾਸੀ ਬੇਬਸੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਿਧਰੇ ਟਾਲ਼ ਕੇ ਰੱਖਣਾ।
ਖੁਰੀ ਮਿੱਟੀ ਤਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਅਨਿਕ ਦਰਿਆ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ
ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਤੜਫ਼ਦੀ ਸੀ ਰੂਹ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਨੂੰ
ਨ ਇਸ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਹਾਂ ਨਾ ਉਸ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਹਾਂ
ਕੋਈ ਮੌਸਮ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਮਰੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਘਰ ਘਰ ਵਿਚ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਹੈ
ਰਾਤ ਭਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਜਦੈ ਉਸ ਸਾਜ਼ ਨੂੰ
ਵਜ੍ਹਾ ਕੋਈ ਨਾ ਰਹੀ ਸਾਥ ਦੀ ਕਿ ਪਿਆਰ ਹੈ ਬਸ
ਖਿਜ਼ਾਵਾਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ, ਬਹਾਰਾਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ
ਅੱਥਰੂ ਬਣ ਕੇ ਵੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ
ਜ਼ਿਕਰ ਕਿਸ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਛਿੜਿਆ ਹਸ਼ਰ ਲਿਆਈ ਭਾਰੀ ਰਾਤ
ਉਹ ਨਾਟਕ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਣਜਾਣਤਾ ਦੇ