ਗ਼ਜ਼ਲ 18
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਚ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਏ ਝਗੜੇ ਦੀ ਜੜ ਰਾਹੂ ਕੇਤੂ
ਬੜੇ ਯਾਰ ਮਿੱਤਰ ਅਜੇਹੇ ਬਣੇ
ਦੇਖ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਯਾਰ ਦੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀਪ ਜਲਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਪੱਕੇ ਰੰਗ, ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ, ਰੌਸ਼ਨੀ
ਇਸ਼ਕ਼ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਅਵੱਲੇ ਹੋਣਗੇ
ਇਸ਼ਕ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਵੱਲੇ ਹੋਣਗੇ
ਜਦੋਂ ਲਵੇਂ ਫੁਲਕਾਰੀ ਅੜੀਏ
ਜੀਵਨ ਕੀ ਹੈ ਜਾਣ ਕਦੇ
ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਚਲਦੀ ਰਹੇਗੀ ਦੇਰ ਤੱਕ
ਲੜ ਕੇ ਨੇਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਮਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ ਦੋਸਤਾ
ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ ਵਿਚ ਰੌਣਕਾਂ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਲਾਈਏ ਅਸੀਂ
ਪਿਆਰ ਪਲਦਾ ਹੈ, ਪਲੇ, ਰੱਜ ਕੇ ਪਲੇ
ਰੰਗ ਵਤਨਾਂ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਚੜ੍ਹੇ ਨੇ
ਸਾਡੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨੂੰ ਜੰਦਰੇ ਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਬਰ
ਸੁੰਨਾਂ ਸੁੰਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਗਲੀਆਂ ਖਾਲੀ ਨੇ
ਸੂਰਜ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣ ਲਵੋ
ਜ਼ੁਲਫ਼ ਰੰਗੀ ਇਹ ਲੰਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ