बिरहा on ਕਾਫ਼ੀਆਂ
ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ। "ਬਿਰਹਾ ਬਿਰਹਾ ਆਖੀਐ ਬਿਰਹਾ ਤੂ ਸੁਲਤਾਨ"।
ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ।
ਰਾਗ ਤੁਖਾਰੀ ( ਹੱਸਣ ਖੇਡਣੁ ਭਾਇ ਅਸਾਡੇ ਦਿੱਤਾ ਜੀ ਰੱਬ ਆਪਿ ਅਸਾਨੋਂ। )
ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਮਾਹੀ ਮੱਕਾ,
ਰਾਗ ਤਿਲੰਗ ( ਮੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਚੰਗੀ ਹਾਂ, ਭੀ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੀ ਬੰਦੀ ਹਾਂ।੧। )
ਸਈਓ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਜਨ ਪਾਇਓ ਈ।
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਤਿਆਈਦਾ,
ਵਾਹ ਵਾਹ ਇਸ਼ਕ ਪੀਆ ਦਾ ਜ਼ੋਰ।
ਕਰ ਮਸਲੇ ਮਗ਼ਜ਼ ਖਪਾਇਆ ਹੈ,
ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ।
ਰਾਗ ਬਿਲਾਵਲ ( ਬੰਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿ। )
ਰਾਗ ਕਲਿਆਨ ( ਤੇਰੀ ਸ਼ਹੁ ਰਾਵਣ ਦੀ ਵੇਰਾ, ਸੁੱਤੀ ਹੈਂ ਤਾਂ ਜਾਗ, )
( ਰਾਗ ਢੋਲਾ ) ਸਾਥ ਲਡੀਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੁੱਤਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਜਾਗ ਵੇ।
( ਰਾਗ ਆਸਾਵਰੀ ) ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਰਤੀ ਨਾ ਮੈਂਡੀ ਕਾਈ
ਆ ਖਾਂ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ
ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਓਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ ।
ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ( ਇਕਿ ਦੁਇ ਤਿੰਨ ਚਾਰਿ ਪੰਜ, ਛਿਇ ਸਤਿ ਅਸੀਂ ਅਠਿ ਨਉਂ।੧। )
ਦਿਲ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਮਿੱਠੜਾ ਬੋਲੋ ਜੀ,
ਰਾਗ ਆਸਾਵਰੀ ( ਜਿਤੁ ਵਲਿ ਮੈਂਡਾ ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰਾ, )
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ।
ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ।