संवेदना on ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਦਿਹੁੰ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਤਾਂ, ੳਵੇਂ ਦੇ ੳਵੇਂ ਨੇ ਪਰ
ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਕੰਧ ਵਿਚ ਚਿਣਿਆ ਬਹੁਤ
ਜਿਸ ਜਿਸ ਦੇ ਨੈਣੀ ਛਿੱਟ ਕਣੀਆਂ
ਤੇਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੋਰ ਹੈ, ਤੇ ਫ਼ਲਸਫਾ ਮੇਰਾ ਜੁਦਾ
ਠੰਢੀਆਂ ਪੌਣਾਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਲੈ ਗਿਉਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ਼
ਜਿੰਨ੍ਹੀਂ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਵੇ
ਤੁਹਾਡਾ ਹਸ਼ਰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਗਿਐ ਆਗ਼ਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਬੜਾ ਸੌਖਾ ਹੈ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹਉਕਾ ਜਿਹਾ ਭਰਨਾ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਾਲ ਹੈ ਪਰ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁੰਮ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ
ਡਿਓਢ ਗ਼ਜ਼ਲ਼
ਮਿਰੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਨੇਰ੍ਹੇ ਮੋੜ ਕਿਸ ਨੇ ਜਗਮਗਾਏ ਨੇ
ਅਸਾਂ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਕੁਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੇ ਹਰਫ਼-ਫਰਿਆਦ ਆਇਆ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਗਰਾਂ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਉਤਰਦੀ ਸ਼ਾਮ ਲਿਖ
'ਜਾਲਿਬ' ਸਾਈਂ ਕਦੀ ਕਦਾਈਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਜਾਂਦਾ ਏ
ਨਾ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਨੀ ਏਂ
ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਲੁਕਾ ਕੇ ਭਾਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ
ਤਾਰੂ ਦਾ ਬੱਸ ਸਾਥ ਸੀ ਏਨਾ ਸ਼ੂਕਦਿਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ਼
ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਦੀਵੇ ਹੌਲ਼ੀ ਹੌਲ਼ੀ ਸੁਬਹ ਤੀਕਰ ਬਲ਼ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਇਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਪੱਕੇ ਰੰਗ, ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ, ਰੌਸ਼ਨੀ
ਰੋਜ਼ ਹੀ ਪੀਣਾ ਪਏ ਇਸਨੂੰ ਪਿਆਲਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ