ਮੁਹੰਮਦ ਜੁਨੈਦ ਅਕਰਮ
1929
ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਅਦੀਬ। ਨਾਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰ ਫ਼ਕ਼ੀਰ ਮਹੁੰਮਦ ਫ਼ਕ਼ੀਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਜੋਂ ਆਪ ਦੇ ਨਾਨਾ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਗ਼ਜ਼ਲ 7
ਕਿਉਂ ਪੱਥਰ ਦਿਆ ਬੁੱਤਾ ਤੇਰੀ ਸਰਦਲ 'ਤੇ ਸਿਰ ਭੰਨਾਂ।
ਜਿਸ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਮਨ ਅਪਣਾ ਸੀ ਕੀਤਾ ਫ਼ੀਤੀ-ਫ਼ੀਤੀ।
ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਈ ਭਾਜੜ ਨਾਲੇ ਝੱਲ।
ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ 'ਤੇ ਮੱਥੇ ਲੱਗਾ ਲਹੂ ਭਰਿਆ ਅਖ਼ਬਾਰ।
ਦੀਦ ਸੱਜਣ ਦੀ ਹੋਈ ਅੱਜ।
ਰੁਬਾਈ 35
ਅੱਖੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਹੰਝੂ ਕਈ ਵਾਰ ਨੇ ਸੁੱਟੇ।
ਅਸਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ 'ਤੇ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਵਿਚ ਕੀ ਏ।
ਬਦ ਐਮਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇ ਅੱਖਰ।
ਬਹਿ ਕੱਲਿਆਂ ਕਦੀ ਖ਼ੁਬ ਮੈਂ ਰੋਨਾਂ ਰੱਬਾ।
ਬਾਇਸੇ ਰਹਿਮਤ ਫ਼ਜ਼ਲ 'ਤੇ ਹੈ ਕਰਮ।